QLab: cue, wygaszania i automatyzacja dźwięku
Programowanie dźwięku w spektaklu za pomocą QLab
Borja Montón buduje przykładową sekwencję z wykorzystaniem muzyki, komunikatów oraz materiałów wideo ze swojego spektaklu. Celem jest uporządkowanie wejść uruchamianych przez artystę lub technika oraz zautomatyzowanie akcji, które mogą następować po sobie bez konieczności ponownego wciskania przycisku. Nagranie łączy przegląd interfejsu z programowaniem konkretnych sytuacji, ze szczególnym uwzględnieniem dźwięku.
Cue, grupy i organizacja scenariusza
Lekcja rozpoczyna się od pokazania gotowego spektaklu, po czym otwierany jest pusty projekt. Zobaczysz, jak dodawać pliki audio, organizować je w grupy oraz nadawać im nazwy i kolory ułatwiające ich rozpoznanie podczas występu. Wyjaśniono, czym jest cue, jak wiąże się z innymi akcjami oraz do czego służą jego numer, notatki i punkt docelowy (target), do którego się odnosi.
Borja rozróżnia wejścia wymagające ręcznego naciśnięcia Go od akcji zachodzących automatycznie. Prezentuje swoje kryteria numerowania wejść, które musi uruchomić operator, oraz powiązania ich z punktami w spektaklu (tzw. pies): frazą, gestem lub momentem wskazującym, kiedy należy zareagować. To sposób na ułatwienie czytania scenariusza i komunikacji z technikiem.
Odtwarzanie, poziomy i wyjścia audio
Nauczysz się wybierać początek utworu, dostosowywać jego odtwarzanie oraz korzystać z powtórzeń lub pętli. Omawiane są poziomy głośności, wyjścia audio oraz patche łączące cue z wybranym urządzeniem wyjściowym.
Pokazano również elementy sterujące uruchamianiem, pauzą, zatrzymaniem i trybem panic do zarządzania tym, co jest aktualnie odtwarzane. Okno Audition pojawia się jako środowisko testowe do sprawdzania sekwencji bez używania głównego wyjścia w taki sam sposób, jak podczas występu. Ustawienia są prezentowane przy użyciu sprzętu prowadzącego; nie jest omawiana pełna instalacja wielokanałowego dźwięku.
Wygaszania i przejścia
Wygaszania (fades) zajmują centralną część wyjaśnień. Zobaczysz, jak powiązać wygaszanie z odpowiednim cue, zmodyfikować jego czas trwania i zdecydować, czy utwór ma się zatrzymać po zakończeniu. Przykłady pozwalają porównać płynne przejście ze zbyt gwałtowną zmianą oraz dostosować wejście lub wyjście muzyki.
Rozróżnia się ściszenie głośności utworu, który nadal jest odtwarzany, od jego całkowitego zatrzymania. Różnica ta jest następnie wykorzystywana do utrzymania podkładu muzycznego podczas odtwarzania komunikatu i przywrócenia jego poziomu po zakończeniu. Zaprezentowano również demonstrację wygaszania krycia w materiale wideo jako zastosowanie tego samego typu sterowania do obrazu.
Auto-continue i auto-follow
Borja pokazuje różnicę między przejściem do kolejnej akcji a oczekiwaniem na zakończenie cue przed uruchomieniem następnego elementu. Wykorzystuje muzykę i krótkie wideo, aby zademonstrować działanie opcji auto-continue i auto-follow oraz sposób łączenia ich z wygaszaniami.
Wyjaśnienie obejmuje błędy w programowaniu, które powodują jednoczesne uruchomienie kilku ścieżek. Istotą jest zrozumienie, które akcje się zazębiają, które muszą poczekać i gdzie musi interweniować operator, aby przećwiczyć sekwencję i uniknąć niezamierzonych uruchomień.
Sekwencja oczekiwania, komunikatów i początku
W części praktycznej tworzona jest muzyka oczekiwania oraz dwa komunikaty poprzedzające spektakl. Po uruchomieniu każdego komunikatu muzyka cichnie, pozostaje w tle i odzyskuje swój poziom po zakończeniu mowy. Pokazano, jak ponownie wykorzystać przygotowaną wcześniej grupę i zmienić plik komunikatu bez ponownego programowania wszystkich jego akcji.
Następnie wprowadzony zostaje przykład początku spektaklu z wideo i muzyką. Borja korzysta z materiałów, które ma już edytowane i skoordynowane, aby wyjaśnić, jak jedno wejście może uruchomić kilka kolejnych akcji. Lekcja uczy organizowania ich w programie QLab i nie obejmuje tworzenia ani edycji tych materiałów audiowizualnych.
Wideo, kamera i koordynacja techniczna
Oprócz dźwięku zaprezentowano cue kamery, wyzwalacz klawiaturowy, test z kamerą iPhone'a oraz wybrane opcje wejścia, wyjścia i geometrii wideo. Służą one do zapoznania się ze sposobem integracji tych źródeł w projekcie.
Wielu ekranów, mappingu, oświetlenia, protokołów MIDI, OSC oraz poleceń inspicjenta na osobnych kanałach wspomina się jako o dostępnych możliwościach. Nie stanowią one pełnych tutoriali na temat tych integracji. Na koniec nacisk kładziony jest na próby, zapisywanie punktów cue oraz dołączenie do projektu scenariusza technicznego, który pozwoli innej osobie śledzić komendy Go.
Czego potrzebujesz i co zawiera kurs
Pokaz jest realizowany na komputerze Mac. Aby ćwiczyć, potrzebujesz komputera Mac, dostępu do wersji QLab zgodnej z Twoim sprzętem i funkcjami, z których chcesz korzystać, oraz własnych plików audio. Słuchawki lub głośniki pozwolą sprawdzić sekwencje; do odtwarzania przykładów wideo lub z kamery potrzebne będą również odpowiednie środki i urządzenia.
Wskazane jest sprawne posługiwanie się plikami i aplikacjami oraz jasne zrozumienie sekwencji akcji w spektaklu. Nie jest wymagane wcześniejsze doświadczenie z QLab, choć koordynacja grup, wygaszań i automatyzacji wymaga praktyki.
QLab to oprogramowanie zewnętrzne: jego licencja nie jest zawarta w lekcji. Zestaw nie zawiera również sprzętu ani plików pokazowego spektaklu w wersji do pobrania. Interfejs, opcje i odniesienia do licencji odpowiadają wersji użytej podczas nagrania; ich warunki i kompatybilność mogą ulec zmianie. Lekcja trwa około 50 minut i skupia się na wstępnym, praktycznym programowaniu, nie obejmując wszystkich funkcji programu.